Ryszardowi dedykujemy
„…Iusiurandum, patri datum, usque
ad hanc diem ita servavi…” - Przysięgi danej ojcu aż do dziś tak dochowałem.
I
Czemu, cieniu, odjeżdżasz, ręce złamawszy na pancerz,
Przy pochodniach, co skrami grają około twych kolan? —
Miecz wawrzynem zielony, gromnic płakaniem dziś polan,
Rwie się sokół i koń twój podrywa stopę jak tancerz.
— Wieją, wieją proporce i zawiewają na siebie,
Com uczynił
Com uczynił, żeś nagle pobladła?
Com zaszeptał, żeś wszystko odgadła?
Jakże milcząc, poglądasz na drogę!
Kochać ciebie nie mogę, nie mogę!
Wieczór słońca zdmuchuje roznietę.
Nie te usta i oczy już nie te…
Drzewa szumią i szumią nad nami
Gałęziami, gałęziami, gałęziami!
Ten ci jestem, co idzie doliną
Z inną — Bogu wiadomą dziewczyną,
A ty idziesz w ślad za mną bez wiary
W łez potęgę i w oczu swych czary —
Idziesz chwiejna, jak cień, co się tuła —
Wiersz napisany przez Pana Zbigniewa Brożka dla uczczenia pamięci Internowanych podczas stanu wojennego 1981 r. i osadzonych w więzieniu Zabrze - Zaborze. Dziękujemy!
MY Z ZABORZA (Zbigniew Brożek)
A oni przyszli tuż po północy
Mimo zamkniętych na noc drzwi
Pamiętam żony zaspane oczy
Pamiętam dzieci ze strachu krzyk
Dałaś na drogę mi kromkę chleba
I ciepły szalik i ciepło rąk
Córka mówiła żebym się nie bał
Gdzie idziesz tato w tą mroźną noc?
Nie dali zabrać więcej niczego
Muzeum
Muzeum Dom Rodzinny Ojca Świętego Jana Pawła II w Wadowicach przy ul. Kościelnej 7, jest prawdziwą skarbnicą pamiątek i wspomnień po wielkim papieżu Polaku, Janie Pawle II. Nowoczesna, multimedialna wystawa angażuje wszystkie zmysły i maluje żywy obraz papieża Polaka.
Pamięci setek tysięcy Obywateli polskich zesłanych przez Sowietów w głąb ZSRR w latach 1940/1941.
Śpij mój synu, tam zima zmarznięta
Błądzi w stepie pod naszym barakiem...
Wyrzucono Cię z domu – pamiętaj -
Tylko za to, że jesteś Polakiem.
Za pacierze najsłodsze matczyne,
I za polską tę mowę ojczystą,
Wyrzucono bezbronną ptaszynę,
Mego syna – na Sybir śnieżysty.
Małą duszkę tak wątłą, tak kruchą,
Małe serce tak drogie twej matce,
Skuto w ciężkiej niewoli łańcuchy
Istnieją utwory obok których nie da się przejść obojętnie. Utwory, które są źródłem wzruszenia i wywołują niemal fizyczne wrażenie obcowania z czymś wielkim i niezwykłym. Utwory po przeczytaniu których człowiek mówi: jakie to piękne...
Wiersz Zbigniewa Herberta dedykujemy Żołnierzom Niezłomnym, polskim bohaterom zamordowanym przez Sowietów i UB w latach 40- tych i 50 tych. Cześć Ich pamięci!
Najpiękniejsza jest Nike w momencie
kiedy się waha
prawa ręka piękna jak rozkaz
opiera się o powietrze
ale skrzydła drżą
Do kraju tego, gdzie kruszynę chleba
Podnoszą z ziemi przez uszanowanie
Dla darów Nieba....
Tęskno mi, Panie...
*
Do kraju tego, gdzie winą jest dużą
Popsować gniazdo na gruszy bocianie,
Bo wszystkim służą...
Tęskno mi, Panie...
*
Do kraju tego, gdzie pierwsze ukłony
Są, jak odwieczne Chrystusa wyznanie,
"Bądź pochwalony!"
Tęskno mi, Panie...
*